Kocia historia

Gdyby wzrok zabijał....

Nie jest kolorowo

Na szczęście dosłownie a nie w przenośni.

Niskie, stalowe chmury, brak liści, nawet bezchmurne niebo (jak jest) nie ma tej siły błękitu.

Powoli, powolutku czekam na śnieg.

Listopad

Wąskimi uliczkami starego Żoliborza, alejkami Kępy Potockiej i potem szeroką Krasińskiego.

Dobry spacer z okazji Dnia Niepodległości.

Cytadela

Znowu b&w. Bez względu na ilość koloru i słoneczne dni, październik zbliża się do listopada. 

I jedno w kolorze...

Sady Żoliborskie

Złota :)

Kilka minut z rana we mgiełkach i miodowym świetle. Uwielbiam i potrzebuje.

Widok z okna w pochmurny poranek...jest lepiej z takimi kolorami.

Pierwszy mroźny poranek

Zimno, za wcześnie na takie zimnio...ale pięknie :)

Gdy miasto się budzi :)

W weekend albo wolny dzień, gdy Warszawa jeszcze śpi, przewraca się na drugi bok i ciągle śni, ruszam na miasto.

6:30 albo 7:00 rano, puste ulice, nieliczni biegacze i kilku psiarzy. 

Uwielbiam :)

A Żoliborz jest stworzoby do tego by chodzić, chodzić i chodzić.

Sierpień

Najpierw przygniótł upałami, które ledwo co przeżyliśmy, następnie nastraszył burzą. A jak to po burzy, przyszło słońce i piękne złote poranki a za nimi chłodniejsze wieczory.

Chociaż szkoda, że to końcówka lata, to ciesze się na babie lato i porę roku gdy mam najwięcej energii (a tej wyjątkowo będzie nam potrzeba).

Dzień dobry Żoli :)

W weekened budzę się o 7 rano, 15 min później jestem już z Dychą na spacerze :) Nim zaludnią się ulice cieszymy się ciszą poranka :)

Dziś chwila na Cytadeli...mnie pogryzły komary, ale radoś psa z biegania po błocie i taplania się w jeziorku, bezcenna :)

I władcy ulic :)