Widok, który uwielbiam

Weekend

Uwielbiam weekendy. Im bardziej wypełniony pracą i zabieganiem tydzień pracy, tym bardziej je cenie.

Końcówka i początek roku, szczelnie wypełnione pracą nawet w weekendy, mocno nadwyrężyły naszą odporność i wytrzymałość. Teraz zwalniamy i ładujemy akumulatory na pracowitą wiosnę :)

Weekend, a właściwie dwa, w obrazkach :)

Nic dodać, nic ująć.

Sobota na mieście. Powiśle -> Starówka -> Muranów -> Żoliborz

Stary, ale nadal jeden z moich ulubionych wieżowców w Warszawie. Kolor i to jak odbija się w nim świat - cudne.

Za chwilę, za momencik zrobi się zielono - a na razie cieszę się, że o 17:30 nadal jest jasno :)

Poranki bywają trudne ;)

Po dzbanku herbaty na głowę - damy radę! I weekendy na słodko.

Sto900 - dla ciała i ducha. Ulubione miejsce na "rodzinne" sobotnie spotkania.

Ola powiedziała - Spójrz na niebo! jak ładnie krzyżują się trasy samolotów.

Nadrabiam zaległości towarzyskie, w książkach i w leżeniu na kanapie :*

Kto by pomyślał, że tydzień temu było tak.

Dziś słońce, zero śniegu, ptaków śpiew i pierwsze zielone pączki na drzewach.

Zimowa bajka :)

Do znudzenia kolekcjonuję zimowe chwilę. Chodzę z Dychą uliczkami Żoliborza i nie mogę się napatrzeć. Jest magicznie, jest pięknie. Ta zima naprawdę daje z siebie wszystko. Przemykając się tramwajami przez centrum tego nie widać, ale w zaułkach mojej okolicy - magia :)

Wśród zdjęć jedno jest z Włoch a drugie z okolic Arkadii :)

Po dniu w drodze...

....wspomnienie drogi w pewien śnieżny dzień. Pierwszy śnieg 2012 i podróż nie za długa, nie za krótka. W moim ulubionym towarzystwie.

Momenty..

Było bajkowo, w nieskończonej ilości kolorów. Dziś fiolety, błękity i róże.


Podkład dźwiękowy do zdjęć 2 i 3 - Zadarskie morskie orgulje. Filmik nie oddaje w pełni tego jaki to dźwięk i jakie doznanie. Mogłabym leżeć na rozgrzanych słońcem schodach nabrzeża i słuchać i słuchać i słuchać, bez końca...

Zadarske morskie orgulje

Marzy mi się

Marzy mi się siedzenie na Wsi i patrzenie jak przemijają dni a wraz z nimi zmieniają się pory roku. Długo bym pewnie nie wysiedziała, ale kilka dni, może tydzień.

Minutki...

małe szczęścia łapane o zmierzchu. W momencie gdy przekroczyliśmy bramę zaczęła zapadać noc. Taka wkradająca się mgłami, zmierzch wilgotny i zimny. I nikt nie zwracał uwagi na chłód i komary, siedzieliśmy rozbawieni psem, uśmiechnięci sobą.





Patrzę krytycznym okiem na to co znajduje się na dysku, nie do końca mi się podoba. Zdecydowanie przydałby mi się konsultacje fotograficzne, plener, miejsce w którym mogłabym porozmawiać o tym co robię i znowu dogadać się z aparatem...

Moje Lisbon Story...

nastrój Alfamy wyśpiewywany przez Mandradeus

Niebo nad Warszawą..

noc zapada...

Aparat na spacerze...

Wyjście z giełdy komputerowej na skrzyżowaniu Wawelskiej i Al. Niepodległości

Tuż przed...

nocą. Zmierzch przynosi zapach zimna, dymu i opadającej wilgoci. Nie widać tego na zdjęciach ale na polach kładzie się mgiełka, to to tam, jakby sobie wędrowała.

Zmierzcha się...

nad Warszawą

Nadmorsko..

i chwila oddechu w Sladenovici - Chorwacja *

* więcej zdjęć w albumie

Magicznie...

jak z bajki...