Chwila

tyle to trwa - do pierwszych promieni słońca i ogrzewającego ciepła.

Magicznie...

było tego poranka. Słońce, rosa i mgiełka sprawiły, ze wszystko nabierało blasku.

Dmuchawce...latawce....

rosa i poranny chłód zamieniły w śniegowe kule. Powietrze pachniało lodem i zielenią. Znarźnięte i mokre trawy przyklejały się do stóp i kostek a w poblizu nie było poza mną nikogo.

Kropelka...

o poranku.

Zaczyna serię zdjęć "Na łące".

Dobra książka wcześnie z rana..

uziemienie trwa, a jak trwa to należy je sobie umilić. Odświeżam stare płyty i czytane wieki temu książki (nawet te nie najlepsze ale ukochane).